Verzekeraars en private credit: het verborgen risico dat niemand ziet

Jan van Dijk · 2026-07-31

Verzekeraars zijn stilletjes een van de grootste drijvers geworden van de private credit-boom. Dat verandert de verzekeringssector zelf, en roept vragen op over risico en regulering. In een nieuwe paper, "Private Credit's State Backstop: How Private Equity Socializes Risk Through Insurers", laten Andrew Granato en Pranjal Drall zien hoe beide kanten profiteren van deze samenwerking. Maar er kleeft ook een keerzijde aan: de belastingbetaler zou uiteindelijk wel eens voor de rekening kunnen staan. ### Hoe verzekeraars private credit hebben omarmd Private credit is de afgelopen jaren explosief gegroeid. Het verwijst naar leningen die niet via banken lopen, maar rechtstreeks door private equity-fondsen en andere niet-bancaire partijen worden verstrekt aan bedrijven. Verzekeraars hebben deze trend omarmd omdat ze op zoek zijn naar hogere rendementen in een tijd van lage rentes. Door te investeren in private credit kunnen ze hun rendement opkrikken zonder al te veel risico te lijken te nemen. Maar schijn bedriegt. ### Het dubbele voordeel – en het verborgen risico Aan de ene kant is er voor private equity-fondsen een groot voordeel: ze krijgen toegang tot enorm veel kapitaal van verzekeraars. Aan de andere kant profiteren verzekeraars van de hogere rendementen. Het lijkt een win-winsituatie. Maar volgens Granato en Drall is er een addertje onder het gras: de risico's worden afgewenteld op de samenleving. Als private credit-investeringen mislukken, kunnen verzekeraars in de problemen komen. En omdat verzekeraars systeemrelevant zijn, zal de overheid hen waarschijnlijk moeten redden. Met andere woorden: de belastingbetaler draait op voor de verliezen, terwijl de winsten naar private equity gaan. > "Private equity socialiseert risico's via verzekeraars. De winsten zijn privé, maar de verliezen worden publiek." – Andrew Granato en Pranjal Drall ### Waarom dit nu relevant is De private credit-markt is inmiddels meer dan €1,5 biljoen waard. Verzekeraars hebben naar schatting honderden miljarden euro's in deze markt gestoken. Regulators maken zich zorgen over de concentratie van risico's en het gebrek aan transparantie. Want wat gebeurt er als veel van deze leningen tegelijk in gebreke blijven? De verzekeringssector is sterk verweven met de rest van de financiële wereld. Een schok in private credit kan zich snel verspreiden. ### Wat betekent dit voor jou als professional? Als je in de financiële sector werkt, is het belangrijk om deze ontwikkeling te volgen. Private credit biedt kansen, maar brengt ook risico's met zich mee waar je je bewust van moet zijn. Denk aan: - **Concentratierisico**: verzekeraars hebben veel geld in dezelfde soort leningen zitten. - **Gebrek aan transparantie**: private credit is minder gereguleerd dan traditionele bankleningen. - **Moreel gevaar**: verzekeraars nemen meer risico omdat ze weten dat de overheid bijspringt als het misgaat. ### De rol van de overheid De paper pleit voor meer toezicht en transparantie. Als verzekeraars systeemrelevant zijn, moeten ze ook onderworpen worden aan strengere regels. Anders blijft het risico bij de belastingbetaler liggen. De auteurs stellen voor om private credit-investeringen van verzekeraars beter te monitoren en om kapitaaleisen aan te scherpen. Dat kan de groei van private credit afremmen, maar het kan ook een volgende crisis voorkomen. ### Conclusie De verwevenheid van verzekeraars en private credit is een van de meest onderschatte financiële trends van dit moment. Het biedt mooie kansen, maar de risico's zijn reëel. Als professional in Nederland is het zaak om op de hoogte te blijven en kritisch te kijken naar de balansen van verzekeraars. Want zoals altijd geldt: als iets te mooi lijkt om waar te zijn, is het dat vaak ook.