Edward Al-Hussainy van Columbia Threadneedle legt uit waarom de lange rente blijft stijgen. Inflatie, begrotingsbeleid en wereldwijde kapitaalstromen spelen allemaal een rol.
Edward Al-Hussainy, portfoliomanager bij Columbia Threadneedle, ziet het dagelijks: de lange rente blijft maar stijgen. Geen teken van een pauze. Maar wat drijft die beweging? En waarom lijkt niemand het eens te zijn over het antwoord?
### Het lange einde under de loep
Al-Hussainy wijst op een combinatie van factoren. “Het is niet één ding”, zegt hij. “Het is een samenspel van inflatieverwachtingen, begrotingsbeleid en wereldwijde kapitaalstromen.” Hij noemt de aanhoudende overheidsuitgaven in de VS en Europa. Die drukken op de obligatiemarkten. En dan is er nog de kwantitatieve verkrapping: centrale banken krimpen hun balansen. Dat betekent minder vraag naar staatsobligaties. Simpel gezegd: meer aanbod, minder vraag, hogere rente.
### Waarom de lange rente blijft stijgen
De lange rente reageert op meer dan alleen monetair beleid. Al-Hussainy ziet drie krachten die elkaar versterken:
- **Inflatieverwachtingen**: de markt gelooft niet dat de inflatie snel terugkeert naar 2%. Dat duwt de lange rente omhoog.
- **Begrotingsdiscipline**: overheden blijven lenen. De VS en EU-landen geven veel uit. Obligatiebeleggers eisen daarvoor een hogere vergoeding.
- **Wereldwijde verschuivingen**: landen als Japan en China kopen minder Amerikaanse staatsobligaties. Ze richten zich meer op hun eigen regio. Dat vermindert de vraag naar veilige havens.
### Wat betekent dit voor beleggers?
Voor wie belegt in obligaties is dit een cruciale ontwikkeling. Langlopende obligaties verliezen waarde als de rente stijgt. Kortlopende obligaties zijn minder gevoelig. Al-Hussainy pleit voor een actieve aanpak. “Je kunt niet simpelweg vasthouden aan het oude speelboek”, zegt hij. “Duration is geen veilige haven meer.”
Hij adviseert beleggers om verder te kijken dan alleen naar de rente. Kredietkwaliteit wordt belangrijker. En spreiding over verschillende looptijden is essentieel. Ook het volgen van het monetaire beleid van centrale banken blijft cruciaal. De ECB en de Fed hebben nog ruimte om de rente verder te verhogen. Dat maakt het speelveld onvoorspelbaar.
### De rol van AI bij beleggingsbeslissingen
Steeds meer beleggers gebruiken AI-tools om rentebewegingen te analyseren. Al-Hussainy is voorzichtig. “AI kan patronen vinden, maar het begrijpt de context niet”, waarschuwt hij. “De rentecurve is geen dataset die je even door een algoritme haalt.” Toch ziet hij waarde in AI als aanvulling op menselijke analyse. Het kan helpen om snel grote hoeveelheden data te verwerken. Maar de interpretatie blijft mensenwerk.
### Conclusie: geen pauze op korte termijn
Al-Hussainy verwacht niet dat de stijging van de lange rente snel stopt. “De fundamenten wijzen op meer van hetzelfde”, zegt hij. “Tenzij er een schok komt, blijft de druk op het lange einde.” Voor beleggers betekent dit een periode van aanpassing. Wie slim inspeelt op de veranderende renteomgeving, kan kansen benutten. Maar wie vasthoudt aan oude aannames, loopt risico.
Kortom: de lange rente stijgt door. En zoals Al-Hussainy het zegt: “Dit is geen tijdelijke beweging. Het is een structurele verschuiving.”